Księgowość to działanie polegające na prowadzeniu ewidencji księgowej na bazie dokumentów księgowych. Dzięki aktualnym wpisom do ksiąg rachunkowych działalność może bez trudu kontrolować finanse. Rejestrowane są tam wszystkie zdarzenia finansowe działalności gospodarczej na podstawie faktur i rachunków. Tego rodzaju zapis wydarzeń gospodarczych w księgowości daje pogląd na sprzedaż, zakupy, inwestycje, pensje , podatki albo pozostałych działań finansowych.

Natomiast rachunkowość zawiera więcej niż tylko działania z zakresu księgowości. W skład rachunkowości wliczają się również ewidencja, , planowanie i analiza kosztów oraz sprawozdawczość finansowa, czyli ogólne dane na temat finansów działalności gospodarczej.

Działania księgowego wybiegają szerzej poza tworzenie rachunkowych ksiąg. Co więcej księgowe podejmują się tworzenia zestawień obrotów i sald, wyceny pasywów i aktywów albo katalogowania i segregacji dokumentów działalności gospodarczej. Za sprawą księgowej, przedsiębiorstwo ma również nadzór nad prawidłowością rozliczeń z kontrahentami, dokładną ewidencję wydarzeń gospodarczych oraz weryfikację dokumentów. Księgowa sporządza również konieczne finansowe sprawozdania, a także składa firmowe dokumenty ZUS oraz deklaracje podatkowe.

Formy prowadzenia księgowości

Biura rachunkowe mogą prowadzić księgowość kilkoma metodami co zależy od charakteru, wielkości, formy oraz metod działania organizacji.  Biura rachunkowe zwykle pomagają przedsiębiorcom dobrać najlepszą dla nich przedsiębiorstwa formę księgowania w zgodzie z przepisami.

Księga Handlowa (pełna księgowość

Pierwszym z nich jest pełna księgowość (księga handlowa), którą ustanawiają zasady zawarte w ustawie o rachunkowości. Za rozliczaniem księgi handlowej kryje się najszerzej opracowana forma rozrachunkowa. Jej zadaniem jest wykazanie w dokładny sposób sytuacji finansowej działalności gospodarczej – jej rentowności, gospodarności oraz finansowej płynności.

Według ustawy o rachunkowości, księgę handlową mają prowadzić:

• spółki handlowe – osobowe, kapitałowe, spółki w organizacji;
• osoby fizyczne, oraz ich spółki, spółki jawne osób fizycznych oraz partnerskie spółki, o ile we wcześniejszym roku obrachunkowym ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych osiągnęły co najmniej równowartość 2.000.000 euro w w przeliczeniu na złoty;
• jednostki organizacyjne funkcjonujące na bazie prawa bankowego, praw związanych z wartościowymi papierami, praw o inwestycyjnych funduszach oraz zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, praw o działalności reasekuracyjnej i ubezpieczeniowej, praw o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych lub praw w zakresie emerytalnych funduszy, bez względu na wysokość przychodów;
• województwa oraz ich związki;
• jednostki organizacyjne bez prawnej, ale tworzące przychód;
• fundacje i stowarzyszenia, także kiedy ich jedynym przychodem są tylko członkowskie składki;
• polskie oddziały oraz przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych.

Organizacje niewymienione powyżej, jeśli otrzymują na realizację zadań zleconych subwencje lub dotacje z budżetu, funduszów celowych lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego – od początku roku obrachunkowego, w którym subwencje lub dotacje są dla nich przydzielone.

KPiR – książka przychodów i rozchodów

Innym sposobem prowadzenia ksiąg rachunkowych jest księgowość uproszczona jako książki przychodów i rozchodów (KPiR) . Zamieszczane są tam wpisy przychodów i rozchodów, a na ich bazie księgowa może sprawdzić kwotę dochodu, co podlega opodatkowaniu. Bazą ustalającą zasady prowadzenia KPiR jest odpowiednie Rozporządzenie Ministra Finansów. W księgowości uproszczonej koszty mają obowiązek mieć informacje, jakie spośród nich są, a jakie nie są traktowane jako koszty uzyskania przychodu. Oprócz tego regularnie należy tworzyć zestawienie dochodów, kosztów i przychodów z rozdziałem na podatkowe zwolnienia. Potrzebna jest również ewidencja trwałych środków, zatrudnionych osób oraz lista dochodów zwolnionych z podatku z minionych lat. Niepotrzebne są ewidencja operacji pieniężnych np. bankowych wyciągów.

KPiR muszą mieć osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, których przychód wcześniejszego roku obrachunkowego nie równa się 2.000.000 euro w złotówkach.

Rozliczenie na ryczałcie

Innym sposobem jest ryczałt, a więc prosta forma podatkowa, której stawki rozliczane są od 2% do 17%. W rozliczeniu podatkowym nie uwzględnia się kosztów z tytułu uzyskania przychodów. Stąd też przedsiębiorca nie musi prowadzić Pełnej Księgowości ani KPiR. Zamiast tego niezbędne jest tworzenie ewidencji przychodów oraz wykazu środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz wykaz wyposażenia – jeżeli je posiada.

Z ryczałtu mogą skorzystać:

• osoby fizyczne zyskujące przychody z prowadzenia działalności
• pozyskane w spadku
• spółki cywilne, których osoby fizyczne są wspólnikami
• spółki cywilne osób fizycznych oraz przedsiębiorstw uzyskanych w spadku
• spółki jawne, których osoby fizyczne są wspólnikami

Warunkiem jest to, aby przychody we wcześniejszym roku podatkowym nie przewyższyły limitu 2 mln euro, obliczonego według kursu euro ustalanego przez NBP na pierwszy roboczy dzień października roku poprzedniego.